Rana Kazancıgil
Yüksek Kimya Mühendisi



Ne kadar geriye bakarsanız,
o kadar ilerisini görebilirsiniz.

                               William Churchill
 
27. 02. 1972
     
 

Benim Öyküm...

Ben 1972 yılında Ankara’da doğdum, annem babam Malatya’lı, bense kendimi hiçbir yere ait hissedemeyenlerdenim. Ne oralı, ne de buralıyım. Dünyalıyım. Güzel dostluklar kurabilirsem, yaşadığım yeri seversem ve orada kendi tarzım ve zevklerimden ödün vermeden yaşama şansı bulursam hızla “oralı” olabilirim.

27 Şubat ‘ta annemin anlattığına göre çok soğuk bir kış günü 4200 gr (!) olarak dünyaya gelmişim. Hemşire hanım, beni kız ama çok güzel bir bebek olarak aileme takdim etmiş, (kız çocuklarının değişmeyen kaderi) Ailem, özellikle de büyük halâm kız olduğum için çok sevinmiş, ben anlatılanların yalancısıyım… Bu ülkede bir kız çocuğunun dünyaya geldiği için sevildiğini bilmesi çok özel bir duygudur. Beğenilen ve sevilen bir çocukmuşum, annem çok uslu olduğumu ve kendisini hiç yormadığımı söyler. Ben şimdi yaramazlık yapan , parklarda koşuşturan, eli yüzü kirlenen çocukları özenerek seyrediyorum, keşke…

1979 yılında Malatya’da Hasan Varol İlkokulu’na başladım.Öğrenim hayatım boyunca hiçbir gün hiç kimseden “ders çalış” sözünü duymadım. İnsanın en büyük rakibi kendisidir düşüncesiyle yola çıkarak kendimce başarılı bir okul dönemi geçirdim. 1986 yılında Hasan Varol Ortaokulu’nu, 1989 yılında Malatya Lisesi’ni bitirdim.

Üniversite ve meslek seçimi noktasına gelince benim için fen bilimleri ve matematik ön plandaydı. Özellikle kimya ve matematiği çok seviyordum. 1990 yılında Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi Kimya Bölümü’ne girdim, 1992 yılında aynı üniversitenin kimya mühendisliği bölümüne geçiş yaptım. 1997 yılında mezun oldum.

İdealist fikirlerim ilk, gençlik yıllarımın büyüsüyle birleşince, 1998 yılında Gazi Üniversitesi Mühendislik Mimarlık Fakültesi Kimya Mühendisliği Bölümün de master’a başladım, 1999 yılında bitirdim. Bu dönem içerisinde kurallara körü körüne uymanın beni incittiğini ve asıl mutluluğun “istediğini başarmakta” gizli olduğuna karar verdim. Akademik kariyer yapmak fikrinden uzaklaşıp, 2000 yılında Aytemizler Tekstil’de çalışmaya başladım, 2004 Temmuz ayında bu kurumdan ayrılarak İngiltere’de konuşma ağırlıklı bir dil kursuna katıldım.

Yemek yapmayı hiçbir zaman sevmedim!..

İnsanların zamanlarını daha kalıcı işlere ayırması gerektiğini düşünüyorum (Aman, annem duymasın!..)

Dağları ve ormanları, denizlere tercih ederim. Özellikle de dağları…

Yön bulmayı beceremem ama bu yeteneksizliğim (!) dünya da herkese bir yaşam alanı olduğunun kanıtıdır.

Kedileri çok seviyorum, çocukluğumdan beri onlarla büyüdüm. Ölümleri beni çok yıpratıyor.. Dört yıl önce böyle bir acı yaşadım. Onların, onurlu edaları ve kendilerine has duruşları beni çok etkliyor.

Belki bu bahar!.

Yeni bir kedi!...

Neden olmasın?

Hem onlar yönlerini ve evlerini (!) en azından benden daha kolay bulabiliyorlar.

 

  Fotoğraflar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adresi:  
Ev Telefonu:  
İş Telefonu:  
Fax (Ev):
Fax (İş):
 
Mobil Tel:  
GSM:  
E-mail Adresi  
Web Adresi: