DOĞAL KAYNAKLAR İDARECİSİ SN. CAPEL İLE SÖYLEŞİ


Mehmet Ekizoğlu- Sayın Capel, IDNR Illinois Eyaletinde halkı doğal kaynakların kullanımında sorumlu davranmaya teşvik ediyor.

Bu kapsamda, sizin yapmakta olduğunuz işin, halkın doğayla bütünleştirilmesine çalışan daha büyük bir projenin bir parçası olduğunu söyleyebilir miyiz? İşinizi bize detaylı olarak anlatabilir misiniz?

Jim Capel- Kendi açımdan bakarsak, dünyanın en iyi işini yapıyorum diyebilirim. Daha büyük planda etki sahibi olan politikaların belirlenmesinde rolüm var ve bu politikaların uygulanmasında, çevre, yaban hayatı ve insanlar için fayda sağlanmasında daha küçük ölçeklerde çalışıyorum. Yetkim altındaki para ve personel için öncelikler sırası belirleyerek küçük dünyamı şekillendiriyorum.

Illinois Eyaleti Doğal Kaynaklar İdaresi, Parklar ve Rekreasyon Bölümünde Bölgesel Arazi Müdürü olarak görev yapıyorum. Illinois’in bu bölgesinde 16 ilde idari görevlerim var. Bölgemin yıllık bütçesi 1,2 milyon dolar. 70 kadrolu ve 35 de geçici personelim var. Bu 16 ilde yaklaşık 41 ayrı bölge ve toplam 76 bin hektarlık araziyi yönetiyoruz.

ME- Eyaletin bu bölgesinde halka açık arazilerde yaban hayatının durumu, eski güzel günlerle karşılaştırıldığında nasıl? Bu bölgelerdeki habitatın restore edilip korunmasında siz neler yapıyorsunuz ve sizce bu konuda en iyi politika nedir?

JC- Bölgemizde halka açık arazilerdeki yaban hayatının durumu henüz o eski güzel günlerdeki haline getirilememiştir. Ancak bu yolda önemli mesafe kat ettik ve her geçen gün iyileşme gösteriyor. 2001 yılında IDNR kamu arazilerine girecek olan avcı sayısını kısıtlama yoluna gitti. Bunun nedeni artık bu arazilerde avcılığın, elde tüfek gezinti yapmak haline dönüşmüş olmasıydı. Sadece uzun bir egzersiz yapılmış oluyordu. Sonuçta bu arazilere girecek avcı sayısında kısıtlamaya gidildi ve avlanacak olanlar çekilişle belirlenmeye başladı. Sonuçta amaç, bu halka açık alanlarda yaban hayatı üzerindeki baskıyı azaltmak ve çekiliş sonucunda ava gidecek avcılara kaliteli bir av sağlamaktı. Bunda başarılı olduk.

ME- Bölgenizde yer alan Champaign’de gençler ve diğer avcılar ava açık arazileri rahatça bulabiliyorlar mı? Bu olanakları artırmak için İdarenizin yaklaşımı nedir?

JC- Söylemiş olduğunuz bölgede İdaremizce satın alınarak ava açılan ilk kamu arazisi bizim dönemimizde oldu. Bu zamana kadar bu bölgede halka açık avlak olmamasının sebeplerinden birisi, bu bölgenin topraklarının Eyaletin en verimli topraklarını oluşturuyor olması ve son damlasına kadar ekilmesiydi. Dolayısıyla her metrekaresi son derece pahalı olan bu bölgede yaban hayatı için ayırılacak arazi bulmak zor oldu. 200 hektarlık olan Gifford Habitat Alanı, otluk ve çalılık alana dönüştürüldü. Bu da yabani sülün ve diğer yaban hayvanları için bulunmaz bir habitat oluşturdu. Burada avcılık IDNR tarafından yapılacak olan çekilişe göre bir düzen içerisinde yürütülecek. Her sezon sadece 16 gün av yapılacak. Bu yaban hayatı üzerindeki baskıyı sınırlı tutacak ve avlanan hayvan sayısını da kontrol edecek. Bu arazinin bulunmasında ve satın alınmasında Champaign İli Pheasants Forever teşkilatının büyük desteği oldu. Parası ise habitat pulu kaynağından ödendi. Pheasants Forever, yaban hayatının ve avcılık mirasımızın önemini anlayan ve bunun için zamanını, enerjisini ve parasını harcayan olağanüstü insanlardan oluşuyor.

ME- Avlaklara girebilme ve avlanma konusunda geyik avcılarıyla kuş avcıları arasında fark var mı?

JC- Eyaletimizde yetkimiz dahilindeki avlak miktarı sınırlı. Bu sınırlı alanda herkes her istediğini yapamıyor tabii. Çoğu zaman avcıların istekleri çakışıyor. IDNR olarak fırsat eşitliğini sağlamak için çok çalışıyoruz. Politikaları belirledikten sonra bunların arasında avcılara güvenle en çok avlanabilecekleri imkanları oluşturmak için çaba harcıyoruz.

ME- Sizin de iyi bir avcı olduğunuzu biliyoruz. Bu avcı özelliğiniz işinizi yaparken destek oluyor mu, yoksa görevlerinizle çatışmaya düştüğü durumlar oluyor mu? Başka bir deyişle, hem avcı hem de av yöneticisi olmak nasıl?

JC- Tabii ki kendi düşüncelerim, işimi yapma şeklimi etkiliyor. Bilgilerim, tecrübem, düşünme tarzım bana yaptığım işte avantaj sağlıyor. Bütün hayatınız boyunca yapmaktan zevk aldığınız işle ilgili olarak çalışmak çok iyi bir şey ve büyük kolaylık sağlıyor. Geçmişim ve kendi takdirimle karar verirken personelimden ve kamuoyundan gelen bilgi ve tepkilerden yararlanıyorum ve en iyi olduğunu düşündüğüm kararları veriyorum. Sonuçta, hem kamu için hem de yaban hayatı ve çevre için en iyisini yaptığımı düşünüyorum.

ME- Koruma çalışmalarınızda ve yaban hayatı ve avcılık eğitimlerinizde gençlere ve bayanlara özel ihtimam gösteriyorsunuz. Bu benim ülkemde pek olmayan bir şeydir. Hayatında bir daha bu konularla ilgilenmeyebilecek olan çocuklar ve bayanlara binlerce dolar harcamanızdaki amaç nedir?

JC- Amerika’da bazı kesimler, silahları suç işlemek amacıyla kullanan kişilerle, tüfekleri spor ve rekreasyon amacıyla satın alan ve kullanan vatandaşları karıştırma eğiliminde. Bence çok kritik önemi olan bir nokta, bugüne kadar avcılık yapmamış olanları ve gelecek nesilleri silahlar ve avcılıkla tanıştırmak ve onları eğitmek gereğidir. Bu şekilde her Amerikalının silah sahibi olma hakkını tehdit eden bazı kesimlere karşı mücadele edilmelidir. Öte yandan, her eğitimimizde gençlere özel silah güvenliği kursları bulunmaktadır. Bu kurslarda çocuklara, silahları daha iyi anlamaları ve silahlarla beklenmedik bir durumda karşı karşıya geldiklerinde nasıl davranmaları gerektiği konusunda eğitimler veriyoruz.

ME- Aynı zamanda bir çok korumacı kuruluş üyesisiniz. Bu gibi avcılık kuruluşlarının habitat ve yaban hayatına katkıları konusunda ne düşünüyorsunuz? Sizce çalışmaları karşılığında almış oldukları bağışları hak ediyorlar mı?

JC- 12 sene önce bu göreve gelmeden bu kuruluşlarda aktif olarak çalışıyordum. Şuna gerçekten inanıyorum ki, avcı örgütleri çevre ve avcılık üzerinde çok büyük bir olumlu etkiye sahiptirler. Eyalet ve ülke düzeyinde habitata ve yaban hayatına yararlı politikalar ve finansman için lobi yapmaktan tutun da bizzat bu bölgede bir çok alanı yaban hayatı için ayıran ve ekimini gerçekleştiren bu örgütler olmasaydı, yaban hayatı populasyonları ve yaşamak için ihtiyaç duyduğu habitat şimdiki haline yaklaşamazdı bile..

ME- Sayın Capel, Türk avcılarına iletmek istediğiniz bir mesajınız var mı?

JC- Bir gün umarım emekli olduğumda, sizin ülkeniz de dahil, dünyanın başka yerlerinde avlanmak ve kültürlerini tanımak için seyahat edeceğim. Umarım, dünyanın diğer yerleri de etkin olarak doğal dünyayı koruyacaklardır. O gün geldiğinde ben de yeni yerler tanımak, yeni insanlar görmek ve yeni şeyler öğrenmek için hazır olacağım.

Çok teşekkür ederiz, Sayın Capel.

Röportajın İngilizce asıl metni:

The original interview:

Mr. Capel,

- IDNR encourages people of Illinois to use natural resources responsibly. In this manner, can we say that your job is part of that big picture which gets people of Illinois back to the nature? Could you describe your job for us in detail and why you choose this job?

 

1.)        I have the greatest job in the world as far as I am concerned.  I get to deal with policy issues and decisions that effect the big picture and get to work on the smaller scale of the Region and even the site level, implementing those policies and seeing the benefit for the environment, the wildlife, and the people.  By determining priorities for staff and funding, I get to help shape my little piece of the world.  My job as the Regional Land Manager for the division of Parks & Recreation, Illinois Dept of Natural Resources, I have administrative responsibilities for a 16 county area in East Central Illinois.  Region 3 annual operating budget is $1.2 million and have a staffing level of 70 full-time and 35 seasonal staff.  In the 16 county area, there are 16 manned sites and approximately 25 unmanned sites or satellite areas.  Total acreage is approximately 38,000 acres.

- Is the state of wildlife in public lands in Central Illinois better than it was in the good old days? What policies are you responsible for the restoration of habitat and which one of them, do you think is the best policy for the habitat?

2.)        The state of wildlife on public lands in Central Illinois is not as good as it was in the”Good Ole Days”, but is getting better.  In 2001, the IDNR implemented a policy to restrict the number of hunters on public land.  It got to the point it was not hunting, it was going on a long walk carrying a gun, it was just exercise.  Reduced the amount of pressure on public lands to improve wildlife populations and provide hunters who were successful in a drawing for a very high quality hunt.

 

- Are youth, or ordinary hunters able to find public hunting areas in Champaign County easily? What is the Department’s view about enhancing the opportunity to hunt in Central Illinois?

3.)        Only recently was the first piece of property for public hunting purchased in Champaign County.  One of the reasons Champaign County had not had public ground to hunt is because the land in Champaign County is some of the most productive agricultural ground in the state and thus very expensive per acre and important for food production.  The 101 acre Gifford Habitat Area has been replanted to grassland & legumes.  This will be great habitat to help the wild pheasant population and other wildlife.  Hunting will be allowed on a limited bases through a drawing held by the IDNR.  During a given season, the area will be hunted 16 days to control harvest and pressure on the area.  The purchase of this property was facilitated by the Champaign County Chapter of Pheasants Forever and paid for out of Habitat Stamp Funds.  A great organization and group of people that understand the importance of wildlife and our hunting heritage and put their time and energy in to make a difference.

- Is there any difference between the chances of deer hunters and upland hunters on access to hunting areas?

4.)        Having a limited amount of public hunting available, sometimes we run into issues with people wanting to do incompatible activities on the limited amount of area available.  The IDNR works hard to fairly balance opportunity.  We set policies and then work hard to accommodate as much opportunity as possible safely!

 

- We know that you are an avid hunter yourself, too. Does this qualification of yours contribute the way you do your job? Or sometimes are there any circumstances that you think it conflicts with your profession? I mean, what is it like to be a hunter and the regulator at the same time?

5.)        I have personal opinions that do reflect in decisions and how I do my job.  My knowledge, experience, and perception I feel, give me an advantage to do what I do for a living.  It is much easier to regulate something that is important to you personally and have been doing your whole life.  I work with staff and the public providing input and use my best judgement, based on my background, to make what I hope are the best decisions, taking all the input into account.  I feel like I get to make a positive influence for the public, the wildlife and the environment as a whole.

 

- You’re paying very much attention to youth and women in your work on conservation and learning about wildlife and hunting. This is something I haven’t seen in my own country. What’s your purpose spending thousands of dollars on some kids and women some of whom may not be interested in any of those issues?

6.)        In the United States there is a faction that confuses people who use guns for criminal purposes and people who own and case guns for sport and recreations.  It is of critical importance, in my opinion, to educate and expose future generations and non-traditional users to firearms and hunting, so they will help and continue to carry the fight against the anti-gun people who threaten every Americans right to own firearms.  One other side benefit of the youth programs I put on, is we have a portion of the classroom session on safety.  It teaches the kids a better understanding about firearms and what or what not to do if they ever come into a situation where a firearm is present.

- You’re an active supporter in many voluntary conservation organizations. What do you think of their contributions to habitat and wildlife conservation? Do you think their work in field is worth the money they have been donated?

7.)        Prior to me taking the job with IDNR 12 years ago, I was actively involved with these organizations.  I truly feel that the various conservation organizations have made a huge positive impact that has benefitted the environment and hunters.  From lobbying effort at both the state and federal level creating funding, beneficial programs and policies to planting a 10 acre prairie plot in Central Illinois, wildlife populations and the habitat they need to survive and thrive would not be near what it is today without these groups.

- Is there anything else that you want to say for Turkish hunting community?

8.)        Someday I hope to retire from this job and travel to different parts of the world to hunt and experience the culture.  I hope that the rest of the world is actively working to take care of the natural world and every thing associated, so when the day finally comes, I can visit new places and learn new things, see new land, and spend time with people who have common interests.  The opportunity is still available!

Thank you very much, Mr. Capel.

Bu yazı 3353 kez okundu...